چرا تجزیه طلبان کرد، هیچگاه جرات حمله به ایران را پیدا نکردند

گروه سیاست – خبرگزاری مهر: در طول جنگ رمضان ترامپ بارها اعلام کرد که کردها را در مجاورت مرزهای غربی ایران با سلاح های پیشرفته آمریکایی و مبالغی قابل توجه حمایت کرده، اما از اینکه این گروه ها اقدامی علیه ایران انجام نداده اند، عصبانی است. سرکردگان این گروه ها هم در مقطعی به کلی حمایت مالی و تسلیحاتی آمریکا را انکار کردند و در مقطعی هم دلیل عدم اقدام علیه ایران را نامساعد بودن شرایط دانستند. اما واقعا چرا در خلال جنگ و در زمانی که فرصت حمله به ایران برای این گروه ها مغتنم بود، هیچ اقدامی انجام نگرفت؟!

آنچه که ترامپ از این گروه ها انتظار داشت، اقدامی مشابه حمله منافقین در ابتدای مرداد ۶۷ و بعد از پذیرش قطعنامه بود که به واکنش ایران عملیات مشهور مرصاد منتهی شد.

واقعیت این است که گروهک‌های تروریستی کردی از نظر سازماندهی، نیروی انسانی و توان لجستیکی، شرایطی به‌مراتب ضعیف‌تر از منافقین در سال ۱۳۶۷ داشته و دارند. منافقین در آن مقطع، علاوه بر برخورداری از نیروی انسانی قابل‌توجه، از پشتیبانی مستقیم رژیم بعث و صدام نیز برخوردار بودند.

از سوی دیگر، ساختارهای امنیتی و نظامی جمهوری اسلامی طی چند دهه گذشته، هم از نظر توانمندی و هم از نظر تجربه در مقابله با گروه‌های تروریستی و معاند، پیشرفت قابل‌ توجهی داشته‌اند و شرایط امروز را نمی‌توان با دهه ۶۰ مقایسه کرد.

بنابراین، گروه‌های تروریستی کردی به‌خوبی می‌دانند که ورود به یک حمله زمینی، بدون برخورداری از برتری در نیروی انسانی، لجستیک، پشتیبانی و توان عملیاتی، می‌تواند ضربات سنگینی به آنها وارد کند و جمهوری اسلامی می تواند مرصادی دیگر را در غرب کشور اینبار بر علیه تجزیه طلبان کردزبان رقم بزند.

از همین رو، بخش قابل‌توجهی از این گروهک‌ ها، به دلیل نگرانی از سطح پاسخ و مقابله ایران، حداقل تا این لحظه ترجیح دادند به‌جای ورود به یک رویارویی زمینی گسترده، روش‌هایی کم‌ هزینه‌تر را برای پیشبرد اهداف خود دنبال کنند.