به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ایفدانا، حسین رستگار، بر ضرورت شفافیت در منشأ مواد اولیه و کنترل دقیق مراحل تولید برای حفظ حلیّت محصولات، تأکید کرد و گفت: طعمدهندهها در اشکال مختلف، از مخلوطهای ساده تا ترکیبهای مهندسیشده، نقش مهمی در ایجاد یا تقویت طعم محصولات دارند.
وی افزود: هر ماده باید از نظر منبع، عملکرد و میزان مصرف بررسی شود و برخی ترکیبات مانند اسیدسیتریک که حس چشایی را تغییر میدهند در گروه افزودنیهای غذایی قرار میگیرند و مشمول مقررات جداگانه هستند.
رئیس مرکز ملی تحقیقات حلال گفت: طراحی یک طعمدهنده به پارامترهایی مانند حلالیت، پایداری حرارتی، سازگاری با ترکیبات پایه، زمان ماندگاری و حملونقل وابسته است.
وی تأکید کرد: برای محصولات حلال، کنترل منشأ مواد خام، ترکیبات تخمیری و حلالها اهمیت بالایی دارد و هرگونه ابهام میتواند وضعیت حلیّت محصول نهایی را تحت تأثیر قرار دهد.
رستگار، چهار اصل اساسی برای ارزیابی حلیّت طعمدهندهها را شامل کنترل منابع گیاهی و حیوانی، نظارت بر فرآیندهای تخمیری، بررسی افزودنیها و مدیریت تجهیزات و محیط تولید برای پیشگیری از آلودگی متقاطع؛ عنوان کرد و گفت: سه اصل نخست با شفافسازی فرمولاسیون قابل پایش است اما رعایت اصول مربوط به محیط تولید نیازمند تدوین و اجرای روشهای دقیق و قابل ردیابی است.
وی با اشاره به تفاوت استانداردهای نهادهای گواهیدهنده در کشورهای مختلف، افزود: ارتباط مستمر با تولیدکنندگان و مراکز معتبر صدور گواهی مسیر یکپارچهسازی اطلاعات را هموار میکند و امکان تصمیمگیری دقیق درباره وضعیت حلال محصولات را فراهم میسازد. رعایت این الزامات زنجیره تولید تا مرحله حملونقل و عرضه را تکمیل و مانع بروز مشکلات در بازار محصولات حلال میشود.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0