اکوایران: قیمت دلار در معاملات امروز افزایشی شد و رکورد جدید زد
آخرین گزارش شورای جهانی طلا نشان میدهد که بانکهای مرکزی تنها در ماه اکتبر بیش از ۵۳ تن طلا خریداری کردهاند؛ رقمی که بالاترین سطح از نوامبر ۲۰۲۴ محسوب میشود و نسبت به ماه ژوئیه جهشی ۱۹۴ درصدی داشته است.
بیتکوین و طلا از نظر کمیابی، نبودِ کنترل متمرکز و دشوار بودن استخراج شباهتهایی به یکدیگر دارند، اما این شباهتها کافی نیست تا بیتکوین را «طلای دیجیتال» بدانیم.
دادههای جدید نشان میدهد که ۱۰۰ شرکت برتر سهامی عام جهان در مجموع یک میلیون و ۵۹ هزار و ۴۵۳ بیتکوین در اختیار دارند که یکی از بزرگترین تمرکزهای مالکیت بیتکوین شرکتی ثبت شده تاکنون را نشان میدهد.
بازار ارز امروز در شرایطی پرالتهاب آغاز شد که دلار آزاد با جهش اولیه و گپ مثبت وارد کانال ۱۲۳ هزار تومان شد و تا سقف ۱۲۳ هزار و ۷۲۰ تومان پیش رفت. درهم امارات نیز با لمس کانال ۳۴ هزار تومان رکوردی تازه ثبت کرد، اما خبر آغاز مداخله هفت میلیارد درهمی بازارساز بخشی از این صعود را مهار کرد. با وجود این تلاشها، مسیر کلی بازار همچنان صعودی باقی مانده است.
تحولاتی که فناوری بلاکچین و رمزارزها ایجاد کردهاند، فقط در حد نوآوریهای مالی نیست؛ این موج در حال بازتعریف یکی از دیرینهترین سازوکارهای بشر یعنی «نظام اداره اقتصاد» است. رشد اقتصاد کریپتویی، توکنیزه شدن داراییها و ظهور مدلهای حکمرانی شفافتر، نشانههایی است که مسیر آینده را روشنتر از همیشه نشان میدهد: آیندهای که در آن بخش خصوصی نقش پررنگتری در تنظیمگری و هدایت بازار ایفا میکند.
رمزآتی بهعنوان بستری برای همافزایی دولت و بخش خصوصی، میکوشد زمینه شکلگیری نوعی اقتصاد نو در ایران را فراهم کند؛ اقتصادی که میتواند از ابتدا با مشارکت دو سوی سیاستگذاری و اجرا بنا شود.
بازار رمزارز در ایران سالهاست میان دو قطب «تقاضای واقعی مردم» و «سیاستگذاری سختگیرانه» در نوسان است. میلیونها کاربر بهطور روزمره با داراییهای دیجیتال سروکار دارند، اما در سوی دیگر هنوز بخشی از سیاستگذاران با این صنعت مانند یک تهدید برخورد میکنند. این دوگانگی نهتنها به شفافیت بازار کمک نکرده، بلکه شکاف میان رفتار واقعی کاربران و ساختار رسمی تصمیمگیری را عمیقتر کرده است.
درحالی که سیاستگذاری صنعت رمزارز در کشور بین بیاعتمادی، سردرگمی و تصمیمگیریهای متناقض دستوپا میزد، نبود یک فضای شفاف برای گفتوگو میان بخش خصوصی و حاکمیت به مانعی جدی برای توسعه تبدیل شده است. حالا اما شکلگیری بستری مثل رمزآتی بارقهای از تغییر را نشان میدهد؛ یک تلاش مشترک برای شنیدهشدن صدای فعالان این حوزه، آن هم نه از موضع پایین، بلکه در تریبونی برابر.
در ایران که تنها در هفت سال، ارزش پول ملی با چاپ بدون پشتوانه ۹ برابر کاهش یافته، نگاه امنیتی به رمزارزها بیشتر به شوخی شبیه است. رمزآتی میتواند این تناقض را به صراحت فریاد بزند.